ზელუსის სპიკერები

„ბავშვის შიში არ ქრება იმით, რომ ვეუბნებით — არაფერია საშიში.“

ეკატერინე ათ წელზე მეტია ბავშვებთან და მშობლებთან მუშაობს. მისი შეხვედრები მშობლებისთვისაა — იმაზე, რაზეც ხშირად რცხვენიათ კითხვა.

ზელუსში მან ისაუბრა ბავშვის შიშებზე: საიდან ჩნდება, რატომ არ უნდა დავცინოთ და როგორ დავეხმაროთ ბავშვს, სახელი დაარქვას იმას, რაც აშინებს.

„ყოველ ზღაპარს ვიღაცამ პირველად ხმამაღლა თქვა.“

ლევანი ბავშვებისთვის წერს — და ამბობს, რომ ყველაზე რთული სწორედ პატარა მკითხველია, რადგან მას მოწყენა არ შეუძლია დამალოს.

ზელუსში მან ბავშვებს აჩვენა, როგორ იბადება ამბავი: ერთი სიტყვიდან, ერთი კითხვიდან, ერთი „და მერე რა მოხდა?“-დან.

მარიამი ვარსკვლავებს იკვლევს და დარწმუნებულია, რომ მეცნიერება ბავშვისთვის ყველაზე ბუნებრივი საქმეა — ბავშვი ხომ მთელი დღე კითხვებს სვამს.

შეხვედრაზე მან ნამდვილი ტელესკოპი მოიტანა და ბავშვებმა თავიანთი თვალით ნახეს, რატომ არ ციმციმებს პლანეტა.

ზურაბი იკვლევს, როგორ სწავლობს ბავშვი მაშინ, როცა ჰგონია, რომ თამაშობს.

მისი შეხვედრა ორ ნაწილად გაიყო: ჯერ ბავშვებმა ითამაშეს, მერე კი მშობლებს აუხსნა, რა მოხდა იმ თამაშში სინამდვილეში.